ابدیت

در اورشلیم ، سرزمین پیمبران، بدنیا آمدم

هزاران سال است که با تیری بر چشم و آرزویی بر دل

روزی هزاران بارمتولد میشوم

دلم برای برادران سرخپوستم تنگ است ، برای آزتکها

تکرار زندگی خستگی را از حد گذرانده است

بسیار مشتاقم سفری را بیاغازم بس طولانی

برای تمام هزاران سال باقیمانده

سفری که آغازش ، مرگ است ، و نه پایانش

و در آن زمان بی معناست

به ابدیت خواهم پیوست ، ابدیت

عکس: بهزاد، زمستان 85

مهتاب

هوا سرد است و شب تاریک

و

نوری هرگز از این اسمان بیرون نمیتابد

تو ای مهتاب زیبارو

بگشای در

بنمای رخ
عکس : بهزاد ، زمستان 85

سری سربلند

مهران چندباری از این شعر تعریف کرده بود

انصافا قشنگه

متاسفانه نمیدونم از کیه ولی میذارمش اینجا

امیدوارم شاعرش ببخشه

سراپا اگر زرد و پژمرده ایم

ولی دل به پاییز نسپرده ایم

چو گلدان خالی لب پنجره

پر از خاطرات ترک خورده ایم

اگر داغ دل بود ما دیده ایم

اگر خون دل بود ما خورده ایم

اگر دل دلیل است آورده ایم

اگر داغ شرط است ما برده ایم

اگر دشنه دشمنان گردنیم

اگر خنجر دوستان گرده ایم

گواهی بخواهید اینک گواه

همین زخم هایی که نشمرده ایم

دلی سربلند و سری سر به زیر

از این دست عمری به سر برده ایم

،عکس : بهزاد ، بهمن 85، درکه عشوه طبیعت

مناجات

الهی

گفتی مکن و بر ان داشتی

گفتی بکن و بگذاشتی

الهی اگر ابلیس انسان را بد آموزی کرد

گندم او را که روزی کرد؟

الهی

چون پاکان را استغفار باید کرد

ناپاکان را چه کار شاید کرد ؟

الهی

چون همه آن کنی که خواهی

از این مفلس بیچاره چه خواهی ؟

" خواجه عبدالله انصاری"

انرژی هسته ای دویست تومن بسته ای

ابراهیم نبوی رو همه به بذله گویی و طنز میشناسیم

ولی

اینبار در پاسخ به نامه مریم خانوم حرفهایی زده که بنظرم بخش اعظم اون درسته و البته درد آور

شاید خوندن اون براتون خالی از لطف نباشه

اینجا رو بخونید

ضمنا از دوست عزیزم آقای امیر خان علیزاده که این نامه رو برام فرستاد تشکر میکنم

شکوفه

چون بلبلی ، بر شاخه های سیب

رو به آسمان نغمه سر خواهم داد

باغ را به شکوفه مینشانم

و بهار را به ارمغان میاورمت

مرا منتظر بمان

عکس : بهار 85 ، کرج ، بهزاد

تلاطم

نفس نفس تلاطم زندگی را فرو میدهم

بازدمی اتفاق نمیافتد

تلاطم میکشدم

اطاعت امر

یکی از دوستان امر کردند این عکسها رو بذارم اینجا . اون بهش میگه قلپ قلپ رودخونه نوشیدن

اطاعت نمودم

عکسها :زمستان 85 ، رودخونه درکه ،بهزاد

چه فرمایی بساجی یا بسوجم

تو را میخواهم

چون میشناسیم ، و از من به من نزدیکتری

تو را دوست میدارم

چون هیچکس را بیش از من دوست نمیداری

تو در من میجوشی و من از تو سیراب میشوم

تنها دلیل تحمل زمین تویی ، و فرمان بودنت

و باز هم باید

تو

بخوانیم

که من از خویش هیچ ندارم

ماندن و رفتن را تو فرمان میدهی

نازنینم

عکس: ساحل بوشهر ، نوروز 85 ، بهزاد

دردانه عالم امکان

نازنین نازدانه

دل سرگشته مان را بیش از این یارای تحمل بار نیازمان به تو نیست

سنگینی بار امانت کمر هر تنابنده ای را دو تا کرده است

همه بر سر هر کوی و برزن ، خموش و گویا ، تو را میطلبند ، پیدا شو

گر چه ما خود حجاب خودیم

اما

محروممان مساز از دم مسیحایی خویش

به تو محتاجیم ، محتاج

محرم

السلام ای شاه مظلوم و غریب

السلام ای آیه " ام من یجیب"ا

دوباره محرم

دوباره حسین

دوباره تحمل مظلومیتی بیش از 1400 سال قبل

و اینبار زخمی که از دوستان جاهل به جان مینشیند

جاهل

و

دوست

و چه دردآور است مظلومیت دوباره و چندباره

حسین

عکس : عاشورای 85 ، بهزاد

دو رنگی

یکرنگی کیمیائیست نایاب

خسته از هر آنچه رنگ دورنگی دارد

به قصد مقصد ناکجا

سر سودایی خویش را بدوش میکشم

عکس : نمایشگاه رنگرزی ، ارگ وکیل شیراز ،بهزاد

دعا

خدایا

به من زیستنی عطا کن

که در لحظه مرگ

بر بی ثمری لحظه ای که

برای زیستن گذشته است

حسرت نخورم

و مردنی عطا کن

که بر بیهودگی اش سوگوار نباشم

" دکتر شریعتی"

عکس:مسجد ابراهیم ، نمایشگاه بین المللی،زمستان 85 ،بهزاد

درد دلی شبیه وصیت

وقتی چشمانم را از دنیای زیبایتان بستم

در قبری تاریک پنهانم مسازید

چون لکه ننگی که از صفحه روزگار میزدایید

بگذارید چشم در چشم خورشید بدوزم

و او خود بخواند همه آنچه را که عمری توان گفتنش نبود

روزگاری تنم گرمترین آغوشها بود

برای آنانی که دوستشان میداشتم

و چشمانم آیینه تمام عیار احساس

قلبم

چکیده عشق

و دستانم

نوازشگران گیسوان بلند محبت

عریانم مسازید

من از هماغوشی با تن سرد خاک بیزارم

اشکهایتان نیز ارزانی خودتان باد

خوب میدانم در آن هنگام که ناقوس سومین طلوع خورشید به صدا درآید

یادم از خاطرتان زدوده خواهد شد

و من

برای همیشه به ابد یت خواهم پیوست

بسترهاتان همیشه گرم

زندگیتان همیشه سبز

اما. . . اما

همیشه بخاطر داشته باشید

دوستتان خواهم داشت

همقطاران کاروان عشق

جاودانه و بی چشمداشت

تا ابد

گیسوان یخ آجین

براستی دست کدامین مشاطه گر ، بدین زیبایی

گیسوان یخ آجین ترا آراسته است

بالهای یخین رودت ، به اوج میبردم ، زمین

و سرمایت

تمام وجودم را گرمی می بخشد

پی نوشت: هفته ای پنج ساعت زندگی میکنم (تو کوههای درکه) واین هدیه شبنم بود به من

عکسها:درکه 21/10/85 ، بهزاد

خدا جون کجا غیبت زده

شما خدای منو ندیدین؟

تا همین چن وخت پیشا سرم رو زانوش بودا

نمیدونم یه دفه چی شد که گذاش رفت ،دیگه ندیدمش

خودش همیشه میگفت تنهام نمیذاره ها

دلم تنگشه بخدا

اگه دیدینش بهش سلام منو برسونین و بگین این بچه میمیره بی تو ، برگرد ، تو رو به جان عشق برگرد

پی نوشت:خیلی وقته که خداییش یه دعای کمیل توپ نخوندم.بد جوری دلم لک زده.شاید این پنجشنبه یه دلی از عزا در بیارم

عکس :بهزاد ، غروب درکه

صدام اعدام شد

صدام هم رفت
به واقع از چنین مرگی برای او ، که روزی دشمنی سرسخت برای وطن ، میشماردمش متاثر شدم
رسیدن به فقر پس از برخورداری از ثروت و ذلیل شدن پس از عزت دردآورترین رویداد زندگی ست
ترجیح میدادم دشمنم با قدرت و در سربلندی بمیرد ، که مرگ دشمنی چنین خوار و خفیف ، جز ترحم را بر نمی انگیزد
خداوند همه مارا رحمت کناد

انتقام

از گذشته ای مینویسد که به خواست خود دستکاریش میکند

از کینه ای فروخورده

از تو

از توئی که هنوز هم نمیشناسدت

تهدید میکند ، به انتقام

تهدید به چسباندن انگی که هیچگاه نخواهد چسبید

ولی

این مردمند که قضاوت میکنند ، بی محکمه

و این توئی که انتخاب خواهی کرد

زندگی برای خودت

یا زندگی برای دیگران را

سرما سرما سرما

هوا سرد است

درد بی نهایت

شب تاریک

اسمان سرشار از برف است

زانوانم را به بغل میگیرد غم

این فریاد های در حلقوم خفه شده اند که از هزاران سال نوری انطرفتر بگوش میرسند

بنال ، بنال که کلید صبح در چاهست

ببار اي اشك

ببار اي اشك

ببار ، شايد سنگيني بار فراق را سبكتر كني

ديگر خورشيدي گونه هاي سرما برده ام را التيام نخواهد بخشيد

و درد خواستن در اعماق وجودم تا ابد لانه خواهد كرد

ديگر روي از هر نوري پوشيده خواهم داشت

كه جان را ياراي تحمل فراقي ديگر نيست